Stephen Chow uyarısı, Japon sinemasının aksiyon türünde kendi kültürel kaynaklarına yönelmesi gerektiği tartışmasını yeniden gündeme getirdi. K2 Pictures kurucusu Kii Muneyuki, Hong Konglu oyuncu ve yönetmenin Japon yapımcıları kung fu’yu taklit etmeyi bırakmaya çağırdığını cumartesi günü Taipei’de düzenlenen Taiwan Creative Content Fest’te anlattı.
Kii, Tokyo’da Chow ile birkaç kez bir araya geldiğini belirterek şu sözleri aktardı: “Karateniz, judonuz, jujitsunuz ve kendeniz var. Bunlar Japon kültürüdür. Bunları aksiyon filmlerine dönüştürebilecek kişiler yalnızca sizsiniz. Kung fu özentiliğini bırakın.” Kii, bu görüşe katıldığını söyledi ve Netflix’in sumo draması “Sanctuary”yi Japonya’ya özgü kültürel unsurları aksiyona taşıyan projelere örnek gösterdi.
K2 Pictures’ın 100 Milyon Dolarlık Film Planı
Kii’nin yönettiği K2 Pictures bünyesindeki K2P Film Fund I, Kore-eda Hirokazu’nun “Look Back” filmini destekleyen yapılar arasında yer alıyor. Fon, şubat ayında 33 milyon dolarlık öz sermaye turunu tamamladı. Kii, kapanışın ardından yatırım yapmak isteyen başka şirketlerin de K2’ye başvurduğunu ve mevcut yatırımcıların onay vermesi durumunda turun yeniden açılabileceğini söyledi. Henüz bu konuda karar verilmiş değil.
Fona şimdiye kadar yaklaşık 30 şirket yatırım yaptı. Yatırımcıların başında Japonya’nın en büyük kredi kuruluşu MUFG Bank bulunurken Bandai, Dentsu, devlet destekli Development Bank of Japan, Tokyu Land ve Mori Trust da destekçiler arasında yer alıyor.
Öz sermayeye eklenen kredilerin toplamda 67 milyon dolara ulaşması planlanıyor. Böylece fonun toplam büyüklüğünün 100 milyon dolara çıkması ve yedi yıl içinde 50 film üretilmesi hedefleniyor.
The Nuke Crab İçin Japonya Artı Bir Stratejisi
Kii, yönetmen Nagata Koto ile birlikte Fukushima’da geçen kara film The Nuke Crab hakkında da konuştu. K2’nin mayıs ayında Cannes’da tanıttığı proje, geliştirme aşamasında bulunuyor ve çekimlerin gelecek yıl yapılması hedefleniyor.
Film, Japonya’nın farklı bölgelerinden Tohoku’daki radyasyon temizleme çalışmalarına aktarılan büyük miktardaki paradan kazanç sağlayan kişileri konu alıyor. Nagata, meselenin Japonya’da toplumsal bir tabu olduğunu ve televizyon ağlarıyla ya da büyük stüdyolarla bağlantılı yapımların bu konuyu ele almayacağını söyledi.
Nagata, projeyi Kii’ye sunduğunda olumlu karşılık aldığını belirtti: “Bunu Kii-san’a götürdüğümde hemen ‘Kulağa ilginç geliyor, hadi yapalım’ dedi ve işe koyuldu.”
K2 Pictures, Japonya’yı tek bir yabancı pazarla eşleştirdiği yaklaşımına “Japonya artı bir” adını veriyor. Kii, Amerika, Fransa, Tayvan ve Kore izleyicilerinin Japonya’ya yönelik ilgilerinin birbirinden farklı olduğunu, Japonların kendi ülkelerinde sevdiği unsurların da bu bakışlardan ayrıldığını söyledi.
Kii, Çernobil felaketinin dünya genelinde bilindiğini, ancak kazanın ardından bölgede yaşayan insanların hayatlarının nasıl değiştiğinin daha az anlatıldığını ifade etti. Nagata ise uluslararası satışların, filmin yurt dışı gösteriminin Japonya’daki vizyonla aynı dönemde gerçekleşmesini sağlayacak kadar erken yapılmasını amaçlıyor. Yönetmene göre dostluk, aile, kıskançlık ve aşk gibi ortak duygular, izleyicilerin bilmedikleri bir hikâyeyle bağ kurmasına yardımcı olabilir.
K2 Pictures Japon Film Sistemine Alternatif Arıyor
K2 Pictures, filmlerin ağırlıklı olarak iç pazara göre şekillendirildiği Japon yapım komitesi sistemine alternatif oluşturmak amacıyla kuruldu. Sinemalarda bilet kontrolü ve patlamış mısır servisi yaparak çalışma hayatına başlayan, daha sonra Toei’de yapımcılığa yükselen Kii, kapalı sistemin yabancı ve dış yatırımların önünü kestiğini söyledi.
K2’de kârlar film bazında hesaplanıyor. Gelirin yüzde 70’i yatırımcılara, yüzde 30’u ise yaratıcı ekibe ayrılıyor. Kii, yapımcıların filme doğrudan para koymadığını ancak projenin onların yaratıcılığı sayesinde var olduğunu belirtti.
Şirket bu yıl altı filmi tamamladı. Bu yapımlar arasında Kore-eda’nın Fujimoto Tatsuki mangasından uyarladığı ve Venedik’te yarışan canlı çekim “Look Back” ile Son Myung-ah’ın Kore’de gösterime girmesi planlanan ilk uzun metrajı “Trophy” de bulunuyor.
K2, yılda altı ya da yedi film yayımlamayı hedefliyor. Kii, şirketin kuruluşundan yaklaşık bir yıl sonra bu temponun “oldukça zor” olduğunu kabul etti. Şirket ayrıca filmlerini Tayvan ve Kore’de doğrudan dağıtmak için bu ülkelerde ofisler açtı.
Kii’ye göre Japonya’nın yurt dışındaki film işlerinin yüzde 99,9’u lisans anlaşmalarından oluşuyor. Japon filmlerinin değerini artırmak için yapımların ilgili ülkelere götürülmesi ve orada doğrudan tanıtılması gerektiğini savunan Kii, K2’de projelere yeşil ışık yakma kararının altı ya da yedi yapımcıdan oluşan ekip tarafından verildiğini söyledi. Ona göre temel ölçüt, filmin maliyetleriyle muhtemel gelirinin dengelenebilmesi.
