Yaz aylarında sofraların en sevilen meyvelerinden biri olan üzüm, bu kez lezzetiyle değil, cilt sağlığı üzerindeki muhtemel etkileriyle bilim dünyasının gündemine girdi. ABD’de yürütülen yeni bir araştırma, iki hafta boyunca her gün belirli miktarda üzüm tüketilmesinin insan derisindeki gen faaliyetlerini değiştirebildiğini ve UV ışınları sonrasında oluşan hücresel hasarın bir göstergesini azaltabildiğini ortaya koydu.
- Araştırmaya Katılanlar İki Hafta Boyunca Her Gün Üzüm Tüketti
- Cildin Koruyucu Tabakasıyla İlişkili Genler Değişti
- UV Işınları Sonrasında Oluşan Hasar Göstergesi Azaldı
- Oksidatif Stres Cildi Nasıl Etkiliyor?
- Daha Önceki Araştırmalar Da Benzer Sonuçlara Ulaşmıştı
- Çalışmanın Küçük Örneklemi Dikkat Çekiyor
- Üzüm Güneş Kreminin Yerini Tutmuyor
ACS Nutrition Science dergisinde yayımlanan çalışmaya göre üzüm tüketiminin ardından cildin koruyucu dış tabakasını oluşturan biyolojik süreçlerle ilişkili genlerde dikkat çekici değişimler belirlendi. Bununla birlikte araştırmacılar, sonuçların henüz başlangıç aşamasında olduğunu ve üzümün güneşten koruyan doğal bir kalkan olarak değerlendirilmemesi gerektiğini özellikle vurguluyor.
Araştırmaya Katılanlar İki Hafta Boyunca Her Gün Üzüm Tüketti
Western New England University, Oregon State University ve farklı araştırma merkezlerinden bilim insanlarının yer aldığı çalışmayı 29 gönüllü tamamladı. Katılımcılar, iki hafta boyunca her gün üç porsiyon taze meyveye denk gelecek miktarda dondurularak kurutulmuş üzüm tozu tüketti.
Araştırmada kullanılan ürün; kırmızı, yeşil ve siyah üzüm çeşitlerinin çekirdekli ve çekirdeksiz örneklerinden hazırlanan standartlaştırılmış bir karışımdı. Bilim insanları, çalışma öncesinde ve iki haftalık tüketim döneminin ardından katılımcıların hem güneş görmeyen bölgelerinden hem de kontrollü biçimde UV ışınlarına maruz bırakılan ciltlerinden biyopsi örnekleri aldı. Böylece beslenme müdahalesinden önceki ve sonraki hücresel değişimler karşılaştırıldı.
Toplam 116 cilt biyopsisi incelenmesine rağmen gen dizilemesi için gerekli kalite koşulları yalnızca dört katılımcının bütün örneklerinde sağlanabildi. Bu nedenle çalışmanın gen faaliyetlerine ilişkin en ayrıntılı bölümü, benzer özellikler taşıyan dört kadından elde edilen veriler üzerinden gerçekleştirildi. Bu durum, araştırmanın en önemli sınırlamalarından biri olarak öne çıktı.
Cildin Koruyucu Tabakasıyla İlişkili Genler Değişti
Araştırmanın en dikkat çekici sonucu, üzüm tüketiminin ardından keratinizasyon ve kornifikasyon olarak adlandırılan biyolojik süreçlerle bağlantılı genlerde meydana gelen değişimler oldu.
Keratinizasyon, cilt hücrelerinin keratin üreterek daha dayanıklı hale gelmesini ifade ediyor. Kornifikasyon ise cildin en dış bölümünde çevresel etkilere karşı koruyucu bir tabaka oluşmasını sağlayan süreci tanımlıyor. Bu iki mekanizma, cildin su kaybetmesini sınırlamasına, dış etkenlere karşı direnç göstermesine ve doğal bariyer yapısını korumasına yardımcı oluyor.
Araştırmacılar, üzüm tüketiminin ardından bazı katılımcılarda bu savunma mekanizmalarıyla ilişkili gen gruplarının daha aktif hale geldiğini belirledi. Ayrıca lipid metabolizması ve cilt hücreleri arasındaki yağ tabakasının oluşumuyla bağlantılı genlerde de değişimler görüldü. Bununla birlikte, her katılımcının aynı biyolojik yanıtı vermemesi, beslenmenin genler üzerindeki etkisinin kişiden kişiye önemli ölçüde değişebileceğini gösterdi.
UV Işınları Sonrasında Oluşan Hasar Göstergesi Azaldı
Bilim insanları, araştırma sırasında malondialdehit adı verilen kimyasal bir belirteci de takip etti. Malondialdehit, hücre zarındaki yağların serbest radikaller nedeniyle zarar görmesi sırasında oluşuyor ve oksidatif stresin değerlendirilmesinde kullanılan göstergelerden biri olarak kabul ediliyor.
Kontrollü biçimde UV ışınlarına maruz bırakılan cilt örnekleri incelendiğinde, iki haftalık üzüm tüketiminin ardından malondialdehit seviyelerinde azalma görüldü. Bu analiz, yeterli örnek kalitesi bulunan 26 katılımcının biyopsileri üzerinden gerçekleştirildi.
Sonuçlar, üzümde bulunan doğal bileşenlerin cildin UV ışınları nedeniyle oluşan bazı hücresel etkilere karşı verdiği yanıtı değiştirebileceğine işaret ediyor. Ancak araştırma, bu meyvenin güneş yanığını kesin olarak önlediğini, cilt kanseri riskini azalttığını veya doğrudan güneş koruması sağladığını kanıtlamıyor.
Oksidatif Stres Cildi Nasıl Etkiliyor?
Vücuttaki serbest radikaller ile bunları etkisiz hale getiren savunma sistemleri arasındaki denge bozulduğunda oksidatif stres ortaya çıkıyor. Güneşten gelen UV ışınları, ciltte bu süreci hızlandırabilen başlıca çevresel etkenler arasında bulunuyor.
Uzun süreli ve korunmasız güneş maruziyeti; cilt hücrelerinde hasara, erken yaşlanma belirtilerine, elastikiyet kaybına ve kırışıklıkların belirginleşmesine katkıda bulunabiliyor. Dolayısıyla araştırmada malondialdehit miktarının azalması, üzüm tüketiminin cildin güneş kaynaklı hücresel baskıyla mücadele biçimini etkileyebileceğini düşündürüyor.
Bununla birlikte, tek bir biyolojik göstergedeki değişim bütün cildin güneşe karşı korunduğu anlamına gelmiyor. Cilt sağlığı üzerinde genetik özellikler, cilt tipi, yaş, kullanılan ilaçlar, beslenme düzeni ve güneşte geçirilen süre gibi çok sayıda unsur birlikte rol oynuyor.
Daha Önceki Araştırmalar Da Benzer Sonuçlara Ulaşmıştı
Aynı araştırma ekibinin daha önce yürüttüğü çalışmalarda da kısa süreli üzüm tüketiminin bazı gönüllülerin cildinde UV ışınlarına bağlı kızarıklığın oluşması için gereken ışın miktarını artırdığı görülmüştü.
Önceki araştırmada katılımcıların yaklaşık üçte birinde güneş kaynaklı kızarıklığa karşı daha yüksek direnç tespit edilmişti. Ancak bu etkinin bütün gönüllülerde ortaya çıkmaması, üzüm tüketimine verilen cevabın bağırsak mikrobiyomu, metabolizma ve kişisel genetik özellikler tarafından şekillenebileceği ihtimalini güçlendirdi.
Araştırmacıların üzerinde durduğu teorilerden biri, üzümde bulunan fitokimyasalların önce bağırsak mikrobiyomuyla etkileşime girmesi, ardından oluşan bileşiklerin bağırsak-cilt ekseni üzerinden cilt hücrelerine ulaşması. Ancak bu mekanizmanın doğrulanabilmesi için daha kapsamlı ve bağımsız araştırmalara ihtiyaç duyuluyor.
Çalışmanın Küçük Örneklemi Dikkat Çekiyor
Araştırmanın sonuçları umut verici olsa da bilimsel açıdan önemli sınırlamalar bulunuyor. Öncelikle gen faaliyetlerinin ayrıntılı analizi yalnızca dört kadın katılımcının biyopsileri üzerinden yapılabildi. Bu kişilerin benzer cilt tiplerine sahip olması, sonuçların farklı cilt tonlarına, yaş gruplarına ve erkeklere doğrudan uygulanmasını zorlaştırıyor.
Ayrıca araştırma yalnızca iki hafta sürdü. Dolayısıyla uzun süreli üzüm tüketiminin aynı etkileri devam ettirip ettirmeyeceği, daha yüksek veya düşük miktarların farklı sonuçlar doğurup doğurmayacağı henüz bilinmiyor.
Çalışma, California Table Grape Commission tarafından kısmen finanse edildi. Araştırma makalesinde komisyonun verilerin toplanması, analiz edilmesi, yorumlanması veya yayımlanma kararında görev almadığı belirtilse de iki araştırmacının kurumun bilimsel danışma kurulunda yer aldığı açıklandı. Bu nedenle sonuçların, sektör bağlantısı bulunmayan bağımsız ekipler tarafından tekrarlanması bilimsel güvenilirlik açısından önem taşıyor.
Üzüm Güneş Kreminin Yerini Tutmuyor
Yeni bulgular, yaz aylarında bir kâse üzüm tüketmek için ilgi çekici bir neden sunabilir. Ancak bu araştırma, meyvenin güneş kremine alternatif olduğunu göstermiyor.
Amerikan Dermatoloji Akademisi, güneşin zararlı etkilerinden korunmak için geniş spektrumlu, suya dayanıklı ve en az 30 koruma faktörlü güneş kremi kullanılmasını öneriyor. Bunun yanı sıra gölgede kalmak, koruyucu kıyafetler giymek, şapka kullanmak ve yoğun güneş saatlerinde doğrudan maruziyeti azaltmak gerekiyor.
Sonuç olarak üzüm, dengeli bir beslenme düzeninin lezzetli ve doğal parçalarından biri olmaya devam ediyor. Yeni çalışma ise bu ince kabuklu meyvenin yalnızca sofrada değil, insan genleri ve cilt sağlığı üzerindeki karmaşık etkileri nedeniyle laboratuvarlarda da daha fazla incelenebileceğini gösteriyor.
Kaynak: Food&Wine
