Snapshot incelemesi, Joseph Archer ile Cathy Wippell’ın Viktorya dönemi Londra’sında geçen ilk uzun metrajına odaklanıyor. Film, Jack the Ripper hikâyesini buluntu görüntü formatıyla yeniden ele alırken 19. yüzyıl iğne deliği fotoğrafçılığını taklit eden dairesel 1:1 görüntü oranını da anlatının temel unsurlarından birine dönüştürüyor.
Düşük bütçeli Britanya yapımı, korku sinemasında artık sık kullanılan buluntu görüntü fikrine farklı bir katman ekliyor. Joseph Archer’ın yönettiği, aynı zamanda kurgusunu ve görüntü yönetmenliğini üstlendiği yapım; Edinburgh’daki yarışmalı prömiyerinin ardından sanat evi korkusu çevrelerinde dikkat çekmeyi hedefliyor. Filmin bir sonraki durağının, bu ayın ilerleyen günlerinde düzenlenecek Londra merkezli tür festivali FrightFest olması planlanıyor.
Snapshot Filminin İğne Deliği Kamera Estetiği
Hikâye, Londra’nın Doğu Yakası’nda yaşanan saldırıların arkasında doğaüstü bir varlık olduğuna inanan bir grup genç kadını izliyor. Kadınlar, kendi teorilerini kanıtlamak için korku yaratan sokaklarda devriye geziyor ve hayatını kaybeden kurbanlarla ruhani temas kurmaya çalışıyor.
Bu çabaları belgeleyen kişi ise kameranın arkasında bulunan, fakat hiç görünmeyen Tamworth. Tom Stourton’ın seslendirdiği karakterin, Doğu Londra’nın çeşitli mekânlarında bu kadar doğal ve açık kayıtlar alabilmiş olması filmin izleyiciden kabul etmesini beklediği başlıca yapaylıklardan biri. Tamworth’un döneminin çok ilerisinde bir ses kayıt teknolojisine sahip olması da bu kurguya eklenen bir başka unsur.
Filmin başındaki yazı, görüntülerin kurgusal British Film Archive’da unutulmuş hâlde bulunduğunu belirtiyor. Archer, makaraları aralarında belirgin boşluklar bırakarak ve yer yer düzensiz biçimde sıralayarak yapımın eski bir arşiv kaydı izlenimini güçlendiriyor. Dairesel kadraj, eksik görüntüler ve kayıtlardaki kesintiler, özellikle görünmeyen unsurlar üzerinden gerilim kurulmasına yardımcı oluyor.
Kadınların Teorisi ve Erkek Bakışının Gölgesi
Cathy Wippell’ın canlandırdığı Minnie, Londra’nın varlıklı bir ailesinde büyümesine rağmen işçi sınıfının yaşadığı Doğu Yakası’ndaki seks işçileri ve toplum dışına itilen kişilerle vakit geçiren, isyankâr bir genç kadın olarak öne çıkıyor. Yakın arkadaşı Fanny’ye Hazel Rogers hayat veriyor. Fanny, Nadia Lamin’in oynadığı Evelyn’in himayesinde çalışıyor.
Fanny gibi kadınların bölgenin arka sokaklarında art arda hayatını kaybetmesi, çevredeki korkuyu büyütüyor. Minnie, Fanny ve çevrelerindeki diğer kadınlar saldırıların arkasında sıradan bir fail değil, hayaletimsi bir varlık bulunduğuna inanıyor. Tamworth’un kamerası ise bu başarısızlığa mahkûm görünen arayışı kalıcı bir kayda dönüştürüyor.
Film boyunca tekrarlanan “Two Lovely Black Eyes” adlı müzikhol şarkısı, kadınların sömürülmesi ve içinde bulundukları toplumun baskısıyla bağlantılı bir tema hâline geliyor. Tamworth kadınların yaşamını belgelemeye çalışırken, olayların üzerindeki erkek bakışının yarattığı huzursuzluk da giderek belirginleşiyor.
Dönem atmosferi bütünüyle kusursuz olmasa da “Snapshot”, dikkat çekici bir ilk film olarak öne çıkıyor.
