Julian Clary’nin dönüşü, Edinburgh’daki komedi programında dikkat çeken gelişmelerden biri oldu. Sanatçı, 17 yıl aradan sonra Fully Dilated adlı gösteriyle sahneye çıkarken kentte Cameryn Moore’un Smut Slam etkinliği, Bryn Woz’un Smut gösterisi ve Tom Read Wilson’ın An Alphabet of Me yapımı da müstehcen mizahı farklı biçimlerde ele alıyor.
Bu program, cinsel imalar ve açık sözlü hikâyeler etrafında şekillenen komedinin Edinburgh sahnelerinde görünürlük kazandığını gösteriyor. Clary’nin yeni gösterisi ise yalnızca kaba şakalar üzerine kurulmuyor; sanatçının geçmişte yaşadığı kayıplara da uzanıyor.
Cameryn Moore’dan Kişiye Özel Erotik Kurgu
ABD’li oyun yazarı ve eski telefon seks operatörü Cameryn Moore, Edinburgh sokaklarında Sidewalk Smut adını verdiği bir hizmet sunuyor. Moore, 20 sterlin karşılığında ziyaretçilerin cinsel fantezilerini dinliyor ve ardından daktilosuyla kişiye özel erotik bir metin yazıyor.
Moore, metinlerini noktalama işareti kullanmadan, bilinç akışı biçiminde kaleme aldığını söylüyor. Dileyen müşterilerine yazdıklarını yüksek sesle de okuyor. Hizmetin temelinde, insanların cinsellik konusunda nelerden hoşlandıklarının kendilerine doğrudan sorulması fikri bulunuyor.
Moore bu çalışma için Edinburgh Fringe kapsamında her gün dört ya da beş saat oturup metin yazdığını belirtiyor. Sidewalk Smut, aynı zamanda Moore’un 2011’de Boston’daki bir İrlanda barında başlattığı Smut Slam etkinliğine destek sağlıyor.
Smut Slam’de katılımcılar anonim seks hikâyelerini bir kovaya bırakıyor. Hikâyeler daha sonra seçilerek sahnede yüksek sesle okunuyor. Moore, son dönemde sık karşılaştığı anlatılardan birinin, bir kişinin birlikte olduğu kişinin radikal biçimde sağ görüşlü olduğunu öğrenmesi üzerine kurulduğunu aktarıyor. Üçlü seks sırasında uyuyakalma ve seks kulüplerinde kaybolan meme ucu halkaları da anlatılan diğer örnekler arasında yer alıyor.
Smut Slam Yedi Yıl Sonra Edinburgh’da
Smut Slam, yedi yıl aradan sonra Edinburgh’a geri dönüyor. Etkinliğin dönüşü, bu yılki programda müstehcenlik eksenindeki tek gelişme olarak kalmıyor.
Kaliforniyalı performans sanatçısı, yazar ve yönetmen Bryn Woz, doğrudan Smut adını taşıyan bir gösteri sunuyor. İngiliz televizyon yıldızı Tom Read Wilson ise An Alphabet of Me ile alfabedeki harfleri müstehcen kelimeler ve imalar üzerinden ele alıyor.
Read Wilson’ın gösterisi ilk bakışta kaba bir kelime oyunları dizisi gibi görünse de sanatçı, sözcüklerin kökenlerine ve kullanım biçimlerine duyduğu ilgiyi performansının merkezine yerleştiriyor. Sosyal medyada hazırladığı “günün kelimesi” serisinde zaman zaman argo ifadelere de yer veriyor.
Sanatçı, Julian Clary’yi önemli bir ilham kaynağı olarak görüyor. Read Wilson, Clary’yi “büyük bir kahraman” olarak tanımlarken onun London Palladium’daki bir pantomim performansında yaptığı müstehcen bir şakayı da hatırlatıyor.
Julian Clary Yeni Gösterisinde Kayıplarını Anlatıyor
Clary’nin Fully Dilated adlı gösterisi, sanatçının müstehcen mizahla kurduğu uzun ilişkinin yanı sıra hayatının daha zor bir dönemine de bakıyor. Clary, 1993 British Comedy Awards töreninde yaptığı ve kamuoyunda en çok hatırlanan müstehcen şakaya giden süreci sahnede ele alıyor.
Sanatçı, o dönemde hayatının iki farklı yöne ayrıldığını anlatıyor. Bir tarafta ana akım televizyon dünyasında yükselen bir kariyer, diğer tarafta AIDS nedeniyle hayatını kaybetmek üzere olan arkadaşlarıyla ilgilenmek vardı.
Clary, yeni gösterisinde kayıptan söz ettiğini ve bunun kendisi için daha önce keşfedilmemiş bir alan olduğunu belirtiyor. Bu konuyu o dönemde sahneye taşıyamayacağını söyleyen sanatçı, Fully Dilated ile kariyerindeki mizahi çizginin arkasındaki kişisel deneyimlere dönüyor.
Britanya Komedisinde Müstehcen Mizahın Geçmişi
Müstehcen mizahın kökleri Antik Yunan’a kadar uzanıyor. Britanya’daki biçimi ise özellikle music hall ve pantomim geleneğiyle ilişkilendiriliyor. Bu sahne türlerinde sanatçılar, müstehcenlik nedeniyle kovuşturmaya uğramamak için doğrudan ifadeler yerine imalara ve çift anlamlı şakalara başvuruyordu.
Julian Clary, bu geleneği televizyon izleyicisinin evlerine taşıyan isimlerden biri olarak öne çıkıyor. Sanatçı, müstehcen mizahı eşcinsel seksin gerçekliklerini görünür kılmanın bir aracı olarak kullandı.
Edinburgh’daki güncel program, bu mizah anlayışının farklı kuşaklar ve performans biçimleri aracılığıyla sürdüğünü ortaya koyuyor. Moore’un doğaçlamaya dayalı erotik metinleri, Smut Slam’in anonim hikâyeleri, Read Wilson’ın sözcük oyunları ve Clary’nin kişisel anlatısı aynı başlık altında buluşsa da her biri müstehcenliği farklı bir sahne diliyle ele alıyor.
