Türkiye’de stand up kültürü nasıl gelişti? İlk Cem Yılmaz mı başlattı bunu?
Suat Özkan Anlatıyor…
Türkiye’de bundan önce stand-up var mıydı? Ne kadar yapılıyordu, nasıl yapılıyordu bunları bilmiyorum. Mesela Yeşil Kabare‘de Uğur Yücel, sevgili Gani Müjde’nin yazdığı bir oyunu oynuyordu. Cem acaba ilk başlarda bu işi yaparken ben stand-up yapıyorum diye mi çıktı, yoksa dur ben şu insanları eğlendireyim diye mi çıktı? Sonradan mı bunun adı stand-up oldu? Bunu hiç sormadım Cem’e… İlk gördüğümde soracağım.
Ama dediğim gibi önceleri kabarelerde bir takım ünlü sanatçılar birilerinin yazdığı şeyleri çıkıp okuyordu diye biliyorum ben. Sonra Cem’le birlikte, bir stand-up furyası başladı evet.
Cem, ilk Leman’da çıkmaya başladı, sonra arkası geldi, bir sürü insanı ağırladı o sahne…
Cem’den sonra Ata Demirer çıktı. Biz izlemeye gittik Ata’yı. Ata geldi dedi ki ‘Abi tribe giriyorum, niye hiçbiriniz gülmüyorsunuz?”
Ya aslında gülüyoruz ama işte nasıl açıklayayım bunu şimdi size…
Mizahçılar aslında biraz asık suratlı insanlardır. Herkes bizim her an güldüğümüzü, sürekli espriler yaptığımızı düşünür.
Mesela dergide de öyledir… Dergiye gelenler bin kez filan söylemiştir bunu, ‘Abi burası neden cenaze evi, çok şaşırdık’ diye…
Espri düşünüyorsun çünkü. Sonra buluyorsun onu, yanındaki arkadaşına söylüyorsun o da ‘çok güzelmiş’ diyor ama gülerek değil, aynı durumda çünkü. Belki iki gecedir sabahlıyor orada.
Yine Cem’e dönecek olursak… Bir gün Ankara’da imza günündeyim. Cem benim orada olduğumu duymuş, otelde sağolsun yer ayırtmış, bir araç gönderdi. Bizi aldırdı falan filan, oturup sohbet ediyoruz, muhabbet ediyoruz. ‘Abi, sıkılmazsan şayet gösterime gelmek ister misin?’ diye sordu. Böyle mütevazi bir tarafı da vardır onun. Düşündüm, ‘Ulan dedim bir milyon kez izledim ama Ankara’dayız, yapacak bir şey yok, bir daha gideyim’ dedim: Ve gittim. Ve yine çok güldüm.
Ya bir şey yapıyor o, bir illüzyonu var sahnede. Yani böyle herkesi yakalıyor. Herkesi yakaladıktan sonra anlatmaya başlıyor.
En son 12 sene önce Cihangir’de karşılaştık. Yine sağ olsun gösterisine davet etti. Bu sefer oğlumla falan gittim. Gene güldüm, yani hep gülüyorsun bir şekilde.
