Ba-ba! İki hece, tek kelime, derin mana…
Baba; kimimizin idolü ve en büyük limanı, kimimizin ise en büyük hasreti ve yarası.
Bir kız çocuğu için baba neden önemlidir? Hayatı boyunca nasıl sevilmesi gerektiğini ondan öğrenir. Gönül ilişkilerinde hep bu sevgiyi arar. Babası güvenip değer veriyorsa bir kız çocuğuna, o çocuk hep değerli olduğunu hisseder. Her düştüğünde bazen fiziksel olarak uzatılan bir el bazen de eski bir nasihat ile yanındadır biricik kızının. O kız, ayakta kalmak için başka bir eril enerjinin varlığına muhtaç olmadığını içten içe bilir. Bazen değerini düşürecek kişilerle yol alsa da bir gün özüne döner ve küllerinden doğar.
Bir erkek çocuğu için önemli değil midir peki? En az bir o kadar da onun için değerlidir. Hatta belki baba-oğul ilişkilerinin sağlıklı olması en çok da kadınlar için önemlidir. Çünkü bir erkek de sevmeyi babasından öğrenir. Eğer bir erkek sorumluluk sahibi, merhametli, sevgi dolu bir baba ile büyümediyse yolunu kaybetmiş bir gezgin gibi hayatı boyunca kendini arar durur. Ve dönemimizdeki “premses erkekler” ortaya çıkarak kadınların en büyük sınavı olur.
Burada “baba” olarak tanımladığımız illa bir biyolojik baba olmak durumunda değil. Bazen sevgi dolu bir akraba, bazen sevgi dolu bir yabancı da bu kılavuzluk görevini başarıyla tamamlayabilir. Tabii bunun için önce adam olmak gerekir, sonra baba… Adam derken erkeklikten de bahsetmiyoruz zira erkek biyolojik yapısına sahip olup, bakım veren kadınının ruhuna sığınmış bir sürü erkek de var.
Varlıkları ile güven, sevgi ve şefkat veren bir babaya sahip olduysanız yahut halen sahipseniz, yokluğunun da ne kadar acı verici ve pusula kaybettirici olduğunu bilirsiniz. Belki birçok baba sıfatındaki veya rolündeki insan bu etkisini bilmez bile. Zannederler ki sadece annenin sonsuz sevgisi ve varlığı çocuğu iyileştirebilir. Maalesef bu yokluk(!) kimsenin sevgisi ile tedavi edilebilir değildir.
Bir çocuğa ışık olmanın bilinci ile hareket eden, elinden gelenin en iyisini yapan hatta tercih durumunda kaldığında evladının gülümsemesini seçen babalar var bu dünyada. İşte o babalar çok yaşasın, çok gülsün… İyi ki var o babalar.
Birde bir çocuğun sorumluluğundan kaçan, onun kalbini önemsemeyen, hayatını sadece kendisi için yaşayan eksik ve yaralı hatta belki yaralı olduğunun bile farkında olmayan erkekler var. Onlara da acil şifa diliyorum.
Erkek olmak Allah’tan gelirken, adam olmak erdem ister. Baba olabilmek ise büyük bir yürek ve özveri… Baba, tek kelime çok mana…
Aramızda olan ya da içimizde bıraktığı güzel hisler ve öğretilerle hep yanımızda olacak, baba olabilmeyi başarabilmiş herkesin Babalar Günü’nü kutlarım.
