Other Desert Cities incelemesi, Julia Louis-Dreyfus ve Ed Harris’in başrollerini üstlendiği Broadway yapımının aile, siyaset ve geçmişle hesaplaşma eksenindeki farklı yönlerini ele alıyor. Jon Robin Baitz’in Pulitzer Ödülü’ne aday gösterilen oyunu, 11 Eylül saldırılarının ardından şekillenen Amerika’da, aynı ailenin içindeki ideolojik ayrışmayı ve yıllardır saklanan bir sırrın yarattığı baskıyı anlatıyor.
John Benjamin Hickey’nin yönettiği yapım, oyunun 2011’den bu yana gerçekleştirilen ilk Broadway dönüşü olarak öne çıkıyor. The Independent, yapımın 11 Eylül’ün 25. yıl dönümünden yaklaşık bir ay sonra ve kritik ara seçimlerden birkaç hafta önce sahneye gelmesine dikkat çekerken, Variety oyunun güncelliğini siyasi bölünmeler ve toplumsal gerilimler üzerinden değerlendiriyor.
Other Desert Cities Oyununun Aile Sırrı
Hikâye, 2004 Noel Arifesi’nde Palm Springs’teki Wyeth ailesinin geniş evinde başlıyor. Eski senarist Polly Wyeth’i Julia Louis-Dreyfus, eski Hollywood yıldızı Lyman Wyeth’i ise Ed Harris canlandırıyor. Çiftin yetişkin çocukları Trip ve Brooke, tatil için eve dönerken ailenin diğer üyesi Silda da onlarla yaşıyor.
Joe Keery’nin canlandırdığı Trip, Los Angeles’ta 2000’lerin başındaki reality TV programlarında yapımcı olarak çalışıyor. Lily Rabe’nin oynadığı Brooke ise uzun süren depresyon mücadelesinin ardından Doğu Yakası’ndan ailesinin yanına geliyor. Allison Janney’nin hayat verdiği Silda, alkol bağımlılığı nedeniyle bir rehabilitasyon sürecinin ardından Wyeth ailesinin evinde kalıyor.
Ailenin ilk sohbetleri, siyasi görüş ayrılıkları nedeniyle gergin bir zeminde ilerliyor. Polly ve Lyman katı Cumhuriyetçiler olarak konumlanırken Trip ile Brooke, ebeveynlerinin ırkçı ifadelerinden rahatsızlık duyuyor. Noel hazırlıkları sırasında ortaya çıkan bu çatışma, ailenin geçmişine ilişkin daha büyük bir gerilimin habercisi oluyor.
Brooke, yeni yılda yayımlanması planlanan ikinci kitabının kurgu olmadığını açıkladığında evdeki atmosfer değişiyor. Yazar, ailesinin en büyük trajedisini anlatan bir anı kitabı hazırladığını söylüyor. Kitap, onlarca yıl önce bir tarikatın gerçekleştirdiği bombalı saldırıya karışmasının ardından kendi yaşamına son veren ağabeyi Henry’yi konu alıyor. Saldırıda bir kişi hayatını kaybetmişti.
Broadway Yapımında Farklı Eleştiriler
Brooke’un kitabını yayımlama kararı, ebeveynleri için yalnızca mahremiyet meselesi olarak kalmıyor. Lyman, kitabı okumamayı ve Brooke’tan eseri kendisiyle Polly’nin hayatı sona erene kadar yayımlamamasını istiyor. Polly ise metni okuduktan sonra yoğun bir öfkeye kapılıyor ve kitabın yayımlanması hâlinde kızını aileden dışlamakla tehdit ediyor.
Oyunun ikinci bölümünde Lyman’ın uzun süredir sakladığı bir sırrı açıklaması, aile içindeki dengeleri daha da sarsıyor. Bu gelişme, geçmişte yaşananların tek bir anlatımla açıklanamayacağını gösteren dramatik bir dönüm noktası olarak öne çıkıyor.
Variety, oyuncu kadrosunun esprili diyaloglarla yoğun duygusal patlamalar arasında başarılı bir geçiş yaptığını savunuyor. İncelemede yapım, siyasi görüşler, ideoloji ve saklı bir geçmiş tarafından bölünmüş bir ailenin etkileyici portresi olarak değerlendiriliyor. Oyunun depresyon, yas, hafıza ve aile sırları gibi başlıkları aynı hikâyede buluşturması da övgüyle karşılanıyor.
The Independent ise oyuncuların güçlü isimlerden oluşmasına rağmen aralarındaki uyumun oyunun ağırlığını taşımakta zorlandığını yazıyor. Eleştiriye göre Lily Rabe daha trajik bir tonda oynarken Louis-Dreyfus ile Harris’in performansları komediye daha yakın bir çizgide kalıyor. Bu farklılık, yapımın aile içindeki uyumsuzluğu yansıtsa da bütünlük açısından sorun yaratıyor.
Julia Louis-Dreyfus ve Ed Harris’in Performansları
The Independent, Allison Janney ile Joe Keery’nin yapımın en dengeli performanslarını sunduğunu belirtiyor. Keery’nin Trip yorumunda, aile içindeki tartışmaların ortasında daha sakin ve ölçülü bir karakter öne çıkıyor. Janney ise Silda’nın alaycı ve kişilikli repliklerini kullanarak oyuna komedi unsuru katıyor.
Louis-Dreyfus ve Harris’in performansları ise iki eleştiride farklı biçimde yorumlanıyor. Variety, oyuncuların duygusal patlamalarını ve topluluk içindeki uyumlarını etkili bulurken The Independent, bazı sahnelerde performansların katı kaldığını ve sahnelemenin ritim sorunları taşıdığını aktarıyor.
Scott Pask’ın dekor tasarımı iki incelemede de dikkat çeken unsurlar arasında yer alıyor. Palm Springs’teki evin geniş oturma odası, ailenin ekonomik gücünü ve kapalı dünyasını yansıtıyor. Noel ağacı, Davut Yıldızı ve sahnenin bir bölümünde yakılan şömine, hikâyenin gerilimini taşıyan görsel ayrıntılar olarak kullanılıyor.
